در اندیشه زرتشتیان، هنگامی یک نوشیدنی و خوراکی پروانه دارد. (:مجاز) است که دانش زمان استفاده از آن را پیشنهاد کرده باشد، دین زرتشت برای خوردن، آشامیدن و اینکه کدامیک حلال وحرام است، دستور(:احکام) وپیشنهادی نداده است.
در کیش زرتشتی خوردن، نوشیدن، پوشیدن و دیگر گزینه هادر راه زندگی؛ همه بستگی به خرد مرتوگان(مردم، انسان ها) دارد که با نگرش به ویژگی وچگونگی زندگی آنان و اینکه در چه آب و هوایی زندگی می کنند، در چه سن و سالی بهسر میبرند، توانایی جسمی هر یک تا چه اندازه می باشد. تندرستی وگنجایش (:ظرفیت) مرتو(:انسان) چگونه است و... دگرسان بوده و گوناگون سفارش شده است.
بنابراین هرگونه خوردنی، پوشیدنی وبهره گیری از چیزی که به تندرستی، توانمندی، شایستگی ورفتارمرتو(:انسان) زیان آور وآسیب رسان باشد بیگمان ناشایست بوده و نیازی به دستور دینی ندارد. بلکه پیشنهادی خردمندانه و هماهنگ با دانش زمان درهر مکان است.
گات ها که پیام ومنش زرتشت است، مرتوگان جهان را به گزینش اندیشه نیک، گفتاری دلنشین وکرداری شایسته، نیک و خردمندانه فرا می خواند، با چنین نگرشی آنچه مرتو(:انسان) را از هنجار اشا (:راستی ودرستی) دور میسازد و جان و روان او را آزرده میسازد، ناشایست خواهد بود. پیام اشوزرتشت به مردمان فرمان و دستور نمی دهد تنها سفارش دارد تا مرتوگان بر پایه خرد خویش و بهره مندی از دانش روزگار، ازآنچه به تن و روانش آسیب نمیرساند و سبب شادی وبهروزی او می گردد، بهره برگیرد.
🔥🔥🔥🔥🔥🔥
نقل از درگاه (:کانال) زرتشت و مزدیسنان
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر